Gönüllü Köşesi

insan olmaktan utandınız mı hiç!!!

insan olmaktan utandınız mı hiç!!!

 Insan olmaktan utandiniz mi hic?

Ben utandim… Hem de cok… Bugun daha da cok… Hatta insan olarak yaratilmis olmak yerine hic yaratilmamis olmayi istedim icimde derin bi siziyla…

Insan yaratmis allah bizi, bir de diger canlilar var; kediler, kopekler, goriller, orangutanlar, citalar, filler, kertenkeleler, orumcekler, atlar… Bu dunyada bizlerle beraber yasamaya calisiyorlar… Ama onlarin isi bizden cok daha zor, mucadele etmeleri gereken insanlar var karsilarinda…Hayatta kendilerinden baska hicbir yasam bicimini dusunmeyen insanlar…

Allah yaratir bir kere, nerede ve nasil secemez canli formu, bazisi el degmemis bakir ormanlarda dogar, bazisi ise sehrin gobeginde etiler mahallesinin bir sokak arasinda dogar… Ne yapsin dogmus bi sekilde, hayata tutunmaya calisir her canli gibi, once annesinin koruyucu kanatlari altinda. Sonra da kendi kisiligiyle ayakta durmaya calisir…

Etiler Akatlar mahallesi Gazeteciler Sitesindeki kopeklerimizi ele alalim… Gelmisler buraya bi sekilde, ya orada dogmuslar, ya da belediyeci amcalari onlari baska bi yerlerde bulmus yavruyken, daha 4 aylikken kisirlastirilmislar. Bi suru ameliyat cile iskence derken hayatta kalabilmislerse burda kopeklerin bakildigina karar kilmis da belediye sakinleri ordan burdan topladiklarini kulagina bi fis takip da birakivermisler oralara…

Yeni bi cevre, yemek icin mucadele edecek bi suru baska arkadas ama onemli degil. Birazcik hayata tutunmaya niyetliyse hepsinin ustesinden gelecektir bizim kucuk dostlarimiz… Tipki ‘Maya’ gibi…

‘Maya’ isminin kendisine verildigini hic goremeyen kucuk bi dostumuzdu, bugun aramizdan ayrildi… 3 ay once mahallemizde ilk gozuktugu zaman mahallemiz kuaforlerinin iyi niyetli insanlari onu kanatlari altina aldilar, mamalarla besleyip uyuyacak bi yuva verdiler ona. Sonra belediye geldi, 3 aylikken onu alip kisirlastirdi, 1 ay sonra da oldugu yere geri birakti… Muhtesem bir seydi, ulkemiz icin cok buyuk ve gercekten kucumsenemeyecek bir adim. Bir belediye sahipsiz bir sokak hayvanini alsin da yapmasi gerekenleri yapip fisledikten sonra onu oldugu yere biraksin… 5 sene once sorsaydiniz gulup gecerdim, ama bugun  bu gercek. Besiktas Belediyesi Rehabilitasyon Merkezi bunu gercekten yapiyor ve onlari gonulden takdir ediyorum…

“Maya” 1 haftadir mahallemizdeydi, arkadaslarina uyum saglamaya calisiyor, yemegin nerden geldigini anlayarak mahallemiz kuaforlerinin bahcesinde yatip kalkiyordu… Bugune kadar…

Arkadasi Findik 2-3 hafta kadar once hastalanmisti, onu veterinere goturdugumde ust solunum yollari enfeksiyonu oldugunu soylediler, 1 hafta veterinerde kalip iyilestikten sonra yine bakildigi bahceye geri dondu… Bugun aksam nasil olduguna bakmak icin ugradigimda gozunde yara gordugum icin toparlayip veterinere goturdum. Ne olduysa o sirada oldu…

“Maya” ismi haftasonundan beri dusunuluyordu. “Maya” Buda’nin annesiydi ama ayni zamanda da Gazeteciler sitesinin gulu olacakti, o yuzden Buda muda karistirmak dogru olur mu derken cok dogru bi yorum Leia’nin babasi Muzo’dan geldi: Peynir Mayasiz olmaz, Mayasiz olgunlasmaz… Ne kadar guzel iste tam oturdu, bizim beyazcik tombik “Maya” peynir mayasi oluverdi…

Bugun Findik veterinerdeyken Maya’nin isim tasmasi yapildi. Geri donuldu, Findik yuvaya donus heyecani icindeyken bir anda irkildi, korkarak baska bi yone kacmaya basladi… Bu arada Maya’yi ariyoruz ki guzelim tasmasini takalim, arkadasarina hava atsin biraz, bakin benimle de ilgileniyorlar desin…

Derken 2 adim otede Maya’nin cansiz bedeniyle karsilastik, bagirdik yardim cagirdik gelen yok… Sonra mahalle esnafi geldi yanimiza. Akatlar Mahallesi Gazeteciler Sitesi’nde onun kucucuk kalbini durduracak kadar hizli gecen bir arabanin canice onun ustunden gecerek ilerledigini soylediler bize…Hic durmadan, Maya’ya ne oldugunu dusunmeden, hizla uzaklasarak…Sonra da baska bir insanoglunun Maya’nin can cekisen bedenini yoldan kaldirip da Findik, Timmy, Obez ve daha bir cogunun beslenme yuvasi olan mutlu kuafor bahcesine attigini soylediklerini soylesem…

Siz utanmaz misiniz insan olmaktan..? Maya’nin orda olume terkedildigini bilmekten, diger butun arkadaslarinin artik o mutlu bahceye girmeye urkeceklerini dusunmekten..?   

Özge Şen(yedikule barınağı gönüllüsü)  

Gönüllü Köşesi

More in Gönüllü Köşesi

  • Yeni yüzyıl üniversitesi

    Yeni yüzyıl üniversitesi Eray öğretmen organizasyonu ile her çarşamba topluma hizmet dersi sosyal sorumluluk projeleri kapsamında gönüllü...

  • Gönüllüler

    Gönüllü olmak, işe yaradığını, faydalı olabildiğini hissetmek mükemmel bir duygu. Emekli iş arkadaşı Ayşil anne, TURi baba...

  • Zerdeçal Tozu

    Özlem annemiz bugun zerdeçal tozu aldı geldi. İnternetten de araştırmasını yapmış alternatif tıp tedavilerinde zerdeçal tozunu ile ilgili. Zerdeçal...

  • Minik gönüllü anne Ecem

    Kuzey oğlumuzun Minik annesi Ecem’den: Bizim serüvenimiz 14 şubat pazar günü Yedikule Hayvan Barınağında başladı. Arabanın kapısını...

  • Gönüllü Her işi yapar

    Gönüllü her işi yapar. Bugün ki gönüllülerimiz Üsküdar Üniversitesi Odiometri Bölümü öğrencileri , Aydın Üniversitesi Okul Öncesi Eğitim...

  • Bebek kedi bakımı

    Bahar geldi. Çok yakında etraf bebek kedilerle dolacak. Gönül ister ki hepsi mutlu mesut annesi ile büyüsün...